Vaste flitsers
Vaste opstellingen langs de weg — de bekende flitspaal — die je snelheid op één punt meten. Ze zijn met opzet zichtbaar: afschrikking hoort bij hun functie.
De meeste vaste flitsers werken met microgolfradar (de klassieke "radarpistool"-techniek, meestal in de Ka-band) of met twee inductielussen in het asfalt. Een flitsunit maakt een foto, en veel kasten schieten twee foto's op een vaste onderlinge afstand, zodat de snelheid opnieuw uit de gefotografeerde achtergrond kan worden afgeleid. Moderne opstellingen gebruiken steeds vaker een infraroodflits die voor het blote oog onzichtbaar is, en camera's met hoge resolutie die overdag helemaal zonder flits werken.
— Fabrikanten en productfamilies die je in de pers tegenkomt: Gatsometer (het Nederlandse bedrijf waaraan de Britse bijnaam "Gatso" voor vrijwel elke flitser te danken is), Vitronic Poliscan, Jenoptik / Robot, Truvelo D-cam, MultaRadar.
Mobiele en handbediende flitsers
Dezelfde meetfysica, maar bediend door de politie in plaats van vast langs de weg geïnstalleerd.
Een mobiele flitser kan een radar- of LiDAR-apparaat op een statief langs de weg zijn, een agent met een handlaser, of een onopvallende politieauto met een camera naar voren of naar achteren. Mobiele controles zijn van nature onvoorspelbaar: er is geen installatie om in kaart te brengen en de locaties wisselen. Serieuze flitserdatabases proberen niet elke mobiele controle te publiceren; wat ze wel bijhouden is de vaste infrastructuur, die professioneel te onderhouden is.
Trajectcontrole (SPECS, Tutor, Section Control)
Een koppel (of een keten) camera's handhaaft de maximumsnelheid over een heel traject, niet op één punt.
Twee ANPR-camera's lezen je kenteken bij het in- en uitrijden en leggen de tijdstippen vast. Afstand ÷ tijd geeft je gemiddelde snelheid over het traject. Omdat er over het hele stuk wordt gehandhaafd — meestal 1 tot 30 km — heeft hard afremmen vlak voor de tweede camera geen zin: het gemiddelde ligt al vast door de kilometers ervoor. Daardoor is trajectcontrole bijzonder effectief op snelwegen, bij lange wegwerkzaamheden en in tunnels.
— Merknamen die je tegenkomt: SPECS in het Verenigd Koninkrijk, Tutor op de Italiaanse Autostrade, Tronçon / radar tronçon in Frankrijk, Section Control in Oostenrijk en (voorheen) Duitsland. De onderliggende techniek is overal dezelfde.
Duitsland had een proef met Section Control op de B6 bij Hannover die in 2024 is stopgezet; in de buurlanden blijft de techniek breed in gebruik.
Roodlichtcamera's
Leggen bestuurders vast die een kruispunt oprijden nadat het licht op rood is gesprongen.
Het activeren gebeurt via een inductielus (een stroompuls gaat af zodra een voertuig bij rood de stopstreep passeert) of via videoanalyse (de camera "ziet" de stand van het licht en de positie van het voertuig). Meestal worden twee foto's gemaakt om aan te tonen dat het voertuig het kruispunt echt is overgestoken en niet gewoon op de streep is blijven staan. Roodlichthandhaving meet normaal gesproken geen snelheid.
Gecombineerde flitsers (snelheid + roodlicht)
Eén apparaat met twee functies — gebruikt op kruispunten waar zowel de maximumsnelheid als het respecteren van het licht telt.
Bij groen of oranje werkt het apparaat als een gewone vaste flitser. Bij rood fotografeert dezelfde hardware de voertuigen die tegen het licht in doorrijden. Zulke kasten zie je veel op risicovolle kruispunten in de stad.
ANPR-camera's
Camera's die je kenteken lezen op het moment dat je passeert, in realtime.
ANPR (automatische kentekenherkenning) is de basis van trajectcontrole, maar wordt ook los daarvan voor veel andere doelen gebruikt: tolheffing, handhaving van milieuzones, congestieheffing, handhaving van busbanen, parkeerbeheer en politiecontroles op voertuigen. Een ANPR-camera meet op zichzelf je snelheid niet — hij meet *wie* je bent.
Gevarenzones (Frankrijk)
Geen flitser — een wettelijk voorgeschreven manier om ze weer te geven.
De Franse code de la route verbiedt navigatieapparaten en apps om de bestuurder te waarschuwen voor de exacte locatie van handhavingsapparatuur. Fabrikanten reageerden door puntlocaties te vervangen door bredere zones rond elk handhavingspunt; geen enkele gepubliceerde regeling legt vast hoe lang die zones zijn. Aangepaste apps in Frankrijk — de onze ook — tonen alleen de zone, nooit de flitser. De bestuurder houdt het veiligheidsvoordeel: extra oplettendheid in de hele zone.
Minder voorkomende types
Deze kom je af en toe tegen — meestal is dit niet wat mensen bedoelen als ze "flitser" zeggen.
Busbaancamera's (handhaving van rijstrookbeperkingen), weegcamera's (vrachtverkeer), hoogtecontrolecamera's (tunnels en bruggen), inhaalverbodcamera's (specifieke snelwegvakken) en vaste politiecontroleposten. De meeste meten geen snelheid; sommige fotograferen helemaal niet en geven alleen een signaal af aan een agent verderop.
